Laat ik bij het begin beginnen.
Op 25 december 2025, tijdens de kersttoespraak van de koning, kwam ineens bij mij het idee op om een brief te schrijven aan ons koningspaar, met de intentie om koningin Máxima uit te nodigen bij Kompassie. In mijn brief schreef ik over mijn persoonlijke ervaringen en betrokkenheid als vrijwilliger bij Kompassie. Ook vertelde ik over mijn eigen ervaringen met mentale gevoeligheid en mijn inzet om verbinding te creëren, zowel in mijn vrijwilligerswerk als in mijn eigen woonomgeving. En hoe kleine gebaren al een groot verschil kunnen maken.
Op mijn brief kreeg ik een reactie terug: “De koning en koningin ontvangen dagelijks vele verzoeken en uitnodigingen en moeten helaas een keuze maken. Ik hoop hiervoor op uw begrip.” En toen, vier weken geleden, ging de telefoon. Het Koninklijk Huis: oké 😳. Naar aanleiding van uw brief in december wil de persoonlijk adviseur van ZM de Koning graag morgen contact met u opnemen. De dag erna had ik een openhartig en mooi gesprek met de persoonlijk adviseur. Er waren tien briefschrijvers uitgenodigd op Paleis Noordeinde, en ik was daar één van. De vraag was: wilt u de uitnodiging voor 2 juni aannemen? Jazeker, daar maak ik tijd voor vrij. In de dagen voor 2 juni heb ik een paar keer bewust stilgestaan bij het idee dat een gewoon, simpel Haags meisje straks aan tafel zou zitten met onze koning en koningin 🫅👸.
Op 2 juni was eerst de ontmoeting met de andere negen briefschrijvers. Mooie mensen met mooie verhalen, afkomstig uit Groningen, Tilburg, Amsterdam en het zuiden van Nederland. Leden van het Koninklijk Huis ontvangen jaarlijks meer dan 10.000 brieven. Het koningspaar vindt het waardevol om met briefschrijvers in gesprek te gaan over hun zorgen en ideeën om de samenleving te versterken. Tijdens deze bijeenkomst werden maatschappelijke thema’s besproken, zoals zorg, democratie, sociale media, vrede, veiligheid en omgangsvormen. Na de ontvangst en kennismaking gingen we met het koningspaar in gesprek over het vertrouwen in onze samenleving. Onze regering geeft daarin ook niet bepaald het goede voorbeeld. Als we het hebben over gewenste omgangsvormen, dan zijn die binnen onze regering soms ver te zoeken. Goed voorbeeld doet goed volgen. We noemen het sociale media, maar is het wel zo sociaal? Of is het een platform waar iedereen maar van alles roept en post?
Ook kwamen de lange wachtlijsten in de zorg en de samenwerking binnen de jeugdzorg aan bod. Niet alleen je eigen lijstje afvinken, maar actief communiceren met andere instanties om trieste gevallen van mishandeling en verwaarlozing zoveel mogelijk te beperken. Weerbaarheid en zelfredzaamheid zijn essentiële vaardigheden. Maar zonder een gemeenschap waarin mensen naar elkaar omkijken, naar elkaar luisteren en elkaar steunen, gaat het niet. Gemeenschapszin is de sleutel. Het is belangrijk dat kinderen dit van jongs af aan meekrijgen. Laten we daarom ons best doen om ervoor te zorgen dat onze wereld een leefbare plek blijft, waarin niemand alleen staat en waarin de sterken oog hebben voor wie kwetsbaar, bang, eenzaam of onzeker is. Wat zou het mooi zijn als iedere generatie als eerste doel zou hebben om de wereld in een iets betere toestand over te dragen aan de generatie erna.
Na deze bijzondere ontmoeting en het gesprek met onze zeer betrokken koning en koningin volgde de groepsfoto. En koningin Máxima heeft zelfs tot twee keer toe toegezegd Kompassie te willen bezoeken.
Wat wil ik nog meer?
Gewoon doorgaan met waar ik mee bezig ben.
Liefdevolle groet, Jacky
